Zeewolde – Flevoland

“Maar…..waarom stopte u voor ons?”

Vanavond was nog een tandje heftiger dan gisteren. Op veel plekken belandden we als buschauffeurs in heftige sneeuwbuien of reden we over ijs-bus-banen.

De regiecentrale van EBS/Rrreis legde ons stil. Het werd te onveilig om te rijden. Rond 22.00 uur kwam het sein: “waar het kan…start weer op”. En dus startte ik de lijn op naar Zeewolde. Met dankbare reizigers. Maar opnieuw: op de dijk veel sneeuw. Maximaal 30 km per uur….

Onderweg náár Zeewolde zag ik in mijn linkeroog twee fietsers pogen vooruit te komen. Op de terugweg naar Harderwijk was ik leeg en zag ineens op de dijk weer deze twee fietsers. Totaal ontredderd in een heftige sneeuwbui. Ik stopte. Alarmlichten aan. Raam open en riep: “waar moeten jullie heen?”. “Harderwijk “ riepen ze terug. Ik deed de achterdeuren open en vroeg ze, met fiets en al!, in te stappen.

Twee tieners. Ik denk 15/16. Ze waren naar vrienden geweest in Zeewolde voor een nieuwjaars feestje. Ze lazen dat de bussen niet meer reden. Leenden fietsen en begonnen hún onmogelijke tocht naar huis.

Twee zó dankbare knullen. “Maar waarom stopte u voor ons?” vroeg de ene. “Ik ben ook opa en mijn kleinkinderen zijn o.a. jullie leeftijd. Wat zou ik me zorgen maken en hopen dat er buschauffeurs zijn die stoppen en jullie dan meenemen”!

De handdruk van deze tieners vergeet ik niet meer. En ik denk….dat zij dit moment ook niet vergeten.

 

Buschauffeur Wout van Veen op LinkedIn