Er is niets wat het hart van een oma meer verwarmt dan de aanwezigheid van je eigen kleinzoon is.
Met zijn grote, nieuwsgierige oogjes, zachte handjes en die onschuldige glimlach die af en toe op zijn
gezichtje verschijnt, is hij een bron van pure vreugde. Elke dag met hem is een avontuur, maar er is
één moment dat altijd garant staat voor een uitbarsting van geluk: het moment dat hij zijn fruithapje krijgt.

Gisteren was zo’n moment dat ik hem dit mocht geven. Als je hem ziet zitten in zijn stoeltje, met een
slabbetje om omdat soms meer op zijn kleding belandt dan in zijn mond, weet je dat het feest gaat
beginnen. Het eerste lepeltje fruithapje raakt zijn lipjes en, wonder boven wonder, zijn gezichtje licht op.
Zijn oogjes worden groot, alsof hij net heeft ontdekt dat er zoiets heerlijks bestaat als fruit.
En dan begint het: een symfonie van geluidjes. Hij giechelt, neuried en hummt heel tevreden.
Elke hap is een nieuwe ontdekking, een kleine viering van smaak.

Maar het mooiste komt als zijn mondje bijna leeg is. Dan gaat hij geluidje maken dat ergens tussen
een tevreden brom en een opgewonden gekir ligt. Zijn voetjes trappelen van plezier, en zijn hele lichaampje
lijkt te stralen van geluk. Het is alsof hij wil zeggen: “Dit is het lekkerste wat ik ooit heb geproefd! Geef me meer!”
En hoe kun je daar nu weerstand aan bieden? Zijn enthousiasme is zo aanstekelijk dat ik zelf ook mee begin te
lachen, genietend van zijn ongeremde vreugde.

Die momenten herinneren mij eraan hoe mooi het leven kan zijn. In een wereld vol drukte en
verantwoordelijkheden is het zo bijzonder om te zien hoe een klein mensje zo intens kan genieten van iets
simpels als een fruithapje. Het is een les in het koesteren van de kleine dingen, in het vinden van geluk in het
hier en nu. En als oma mag ik niet alleen toekijken, maar ook meegenieten van die magische momenten.

Dus ja, hij is nog maar een baby, maar hij heeft nu al een gave: hij herinnert iedereen om hem heen eraan
dat geluk soms gewoon een lepeltje fruit is, en een hart vol liefde. En als hij straks groot is en terugkijkt op
deze tijd, hoop ik dat hij zich nog herinnert hoe fijn het was om zo onbezorgd en vol vreugde te leven.
Omdat dat is wat hij mij elke dag weer leert: geniet, lach, en wees dankbaar voor de zoete momenten.
Want die zijn het allerlekkerst. 🍎💛

Blijnieuws van Yvonne
Delen is vermenigvuldigen